Durk, 12 februari 2008
Nederland Flansum

laatste berichtje

Laatste week

Tijdens het pongal festival waarbij de heilige koe wordt geeerd en er wordt gefeest om de eerste oogsten, maakte ik me klaar om terug te keren naar het inmiddels koude Nederland. Tijdens het pongal feest wordt er veel sugarcane gegeten, of beter gezegd gedronken. Je kauwt een tijdje op een afgebeten stuk van de sugarcane zodat het suikerwater vrij komt. De vezels spuug je vervolgens uit, en in india is dat dus op de grond(dus je ziet overal gekauwde sugarcane liggen). De laatste dagen was ik bezig om mijn project af te ronden, maar de definitieve versie zal Peter later van mij ontvangen naardat de expertise van mijn leraren op het verslag is neergedaald en ik de nodige aanpassingen heb gemaakt. Ik ben erg tevreden over het verloop van mijn stage periode hier, ik heb een geweldige tijd gehad en Peter was ook erg tevreden, dus: mission accomplished.Na een evaluatiegesprek met Peter, had ik samen met Marijs(een Nederlandse volunteer die de vorige 5weken in Island of Hope heeft doorgebracht), Devanisam, Anita en de kinderen die niet naar huis waren voor de pongal-vakantie, nog een gezellige laatste avond(met veel dans) en kreeg ik enkele cadeautjes. Op mijn laatste dag in Sathankulam kwamen al de teammembers naar de shehome waar ze hun ervaringen en dank naar mij vertelden. Nadat ik ook een afscheidspraatje had gehouden en de kinderen had getracteerd op wat snoep en een kleinigheidje kwam de tijd om te gaan toch erg dichtbij. De buren, Peter z’n zus +man en kinderen, Peter z’n moeder, en nog een handje vol kinderen uit de buurt kwamen nog even langs om dag te zeggen. En toen moest ik toch echt gaan. Een raar gevoel nadat je meer dan 4 maanden met ze samenwoont.
Na een busreisje van 5 uur werd ik weer opgevrolijkt door een golf van enthousiaste kinderen in Island of Hope. De volgende dag waren de kinderen vrij en heb ik vele sportieve spelletjes gedaan waarbij mijn blote voeten aardig op hun donder kregen in het zand van de binnenplaats. De zondags werd ook hier een functie georganiseerd. Na de prachtige dans optredens en dankwoorden van de kinderen kreeg ik namens Island of hope nog een t-shirt. Om 4.45 moest ik ook deze lieve mensen gedag zeggen. In een autoriksja ging ik naar het station. Josephine en Tangam gingen met me mee om me op de trein te zetten. Op het perron heb ik nog even met Peter gebeld en toen kwam de trein waarmee ik naar Villapuram ben gereisd. Met 20 minuten vertraging vertrok de trein om 10 voor zes en zocht ik mijn plaatsje in de trein. Ik had in Sathankulam al een kaartje geregeld, omdat er anders geen plaats meer zou zijn. Ik zou ongeveer om 1 uur in Villapuram zijn. Rond acht uur ging iedereen in de trein slapen ( stapelbedden van 3 hoog). De middelste word uitgeklapt en de onderste is de zitbank. Ik had het onderste bed en ik moest dus wel gaan liggen omdat ik niet meer kon zitten vanwege het middelste bed. Ik durfde niet echt te slapen, niet alleen vanwege al mijn bagage, maar ook omdat ik het station niet wou missen en ik had geen mobiel meer om een alarm te zetten. Zodoende heb ik mijn tijd tot 12.15 half slapend half wakker doorgebracht. Vanaf dat moment ben ik de stationnamen in de gaten gaan houden. Toen ik om half 2 nog steeds Villapuram niet had gezien begon ik me toch iets af te vragen. Om kwart voor 2 nog steeds geen Villapuram. Om 2 uur kwamen we dan eindelijk in Villampuram aan en ben ik met mijn zware tassen naar buiten gestrompeld. Na een halve km perron moest ik nog een loopbrug over het spoor overwinnen alvorens ik bij de taxies kwam. Daar vond ik een taxi met achter het voorruit het bordje van amaidi. Na een ritje van een half uur kwam ik om half 4 bij het huis van Camille zijn zus aan waar een homestay is die wordt gebruikt als het amaidi guesthouse helemaal vol zit. Amaidi heeft op het moment erg veel volunteers en stagelopers voor allerlei verschillende projecten, hetgeen natuurlijk een goed teken is. Na het vluchtig poetsen van mijn tanden ben ik languit geploft, en meteen in slaap gevallen. Mijn biologische wekker stond echter nog op 7 uur ingesteld, dus het was een kort nachtje. Vandaag hoef ik niks te doen en kan ik even relaxen. Ook morgen heb ik nog een vrij dagje en ga ik ’s avonds naar chennai international airport om mijn laatste reisje te maken. Tot gauw!

22 januari
Na nog even dag te hebben gezegd in het amaidi guesthouse, kwam om 22.00 uur de taxi bij de homestay(een zus van Camille). De rit duurde bijna 3 uur naar chennai airport. Het inchecken ging prima omdat zelfs midden in de nacht er veel personeel van Britisch Airways aanwezig was. Zelfs onder het genot van een biertje, een filmpje en wat westers eten duurden de 12 uur durende vlucht naar Londen erg lang. Ik had niet de beenruimte die ik op de heenreis wel had, maar de service was weer prima. Op Heathrow moest ik nog anderhalf uur extra wachten, omdat ik vertraging had. Na enige tijd in de taxfreeshops en de korte vlucht van 45 minuten landde ik op schiphol. Omdat de landingsbaan nogal ver van de ontvangsthal was en het nog even duurde voordat de tassen op de band kwamen was ik in totaal 2,5 uur later aangekomen. Maar mijn ouders, zusje en pake stonden nog vrolijk te wachten gelukkig. Eenmaal in de auto viel het me op hoe netjes en schoon het overal was, maar ook hoe grijs en grauw en koud het op het moment in Nederland was. Thuis zaten de rest van de familie en de hond ook op me te wachten. Onder het bord van Flansum was een “welkom thuis Durk”gemaakt en thuis stond in de schuur een grote pop die mij voor moest stellen, en ook binnen was de boel versierd. Ook het weerzien van mijn vrienden was een leuke belevenis.

Nu 2 weken na mijn terugkomst moet ik zeggen dat de omschakeling erg gemakkelijk ging, net als toen ik in India kwam. Je vervalt snel weer in je oude ritme, en de luxe is al snel weer vanzelfsprekend. Maar India en de mensen daar blijven in mijn hoofd rondspoken, en ik kan dan ook niet uitsluiten dat ik ooit weer terug zal gaan.

Ik wil iedereen bedanken voor het lezen van mijn verhalen en de leuke reacties die ik heb ontvangen.

Groeten Durk

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl